Die blywende vreugde

Pearls canstockphoto6111406

Daar is min wat vergelyk met die gevoel van diep bevrediging as mens iets gedoen het wat aan jou vreugde en genoegdoening verskaf. Dink nou maar aan ’n goeie boek. Daardie sug van behaaglikheid as mens die laaste bladsy lees; die laaste paragraaf; die laaste sin. Dan blaai jy eers weer terug na die stukke wat jy gemerk het om weer te lees. Dit is soos reën op droë grond, soos dou in die oggend, soos wind wat deur jou waai en jou verfris na ’n lang dag se hitte.

Ek het saam met die karakters van Nicholas Sparks deur hul wonderlike lewens gestap. As leser het ek stil geword by die beskrywings van die natuur, die agtergrondsketse, die intense gevoelvolheid waarmee hierdie skrywer sy karakters in sy verhale in weef. Ek het soms onwillekeurig my oë gesluit om te voel en te sien wat hy beskryf. Die prentjies is so duidelik asof ek self daar was, in die verhaal op daardie tydstip.

Dit is ʼn kuns om die konteks en die omgewing waarbinne jou verhaal afspeel so te beskryf dat die leser dit in sy verbeelding kan sien en ervaar. Dit is ook iets wat heel dikwels afgeskeep word. Niemand bestaan tog in ʼn vakuum nie. Daar is altyd ʼn plek, ʼn omgewing, ʼn huis of blyplek, ʼn straat, ʼn beroep wat beskryf moet word. Daar is die natuur, die wind en die weer. Al hierdie dinge gee vleis aan jou storie en help die leser om die karakters in die konteks te plaas waar die verhaal hom afspeel.

Ek het geleer om met my hart en my sintuie te skryf, en te lees. Daar is geen ander manier nie.

Rachelle

 

Die storievloed

 

tb_waterfall_wallpaper_avantzone-1024x768

Die saadjie van ’n storie vat sy tyd om te ontkiem en om vrug te dra. Nuwe skrywers moet besef dat die vrug daarvan nie ryp gedruk kan word nie. Net soos met enige  lewende organisme, moet dit tyd gegun word om te groei tot volwassenheid. ʼn Storie is ʼn lewende ding; dit is iets wat in jou groei en vorm aanneem totdat jy weet waar jy met die verhaal wil heen. Wees geduldig en werk daaraan soos dit na jou toe kom.

Dit kan natuurlik gebeur dat die volledige verhaal jou oorval soos ʼn damwal wat breek, en dan moet jy swem saam met die vloei en skryf! Dit het met my gebeur in die eerste twee boeke van die Fynbos-reeks – Kwiksilwer en Tuiste vir my Hart. Doepa vir my Hart het rustiger gevloei, maar ek is weereens meegesleur deur die vloed van Pad na my Hart, die vierde boek in die reeks. Formule vir my Hart se grondwerk is reeds in die vierde boek gelê en toe kon ek rustig voortgaan met die skryf daarvan. (Kyk gerus by https://rachelledubois.com/nuwe-boeke/ vir meer inligting oor die boeke.)

Die boek waaraan ek tans werk, kom met verdrag en dit is ʼn pynlose en uitgerekte proses, want die storie laat hom nie ontken of onderdruk nie. Soos die verhaal hom binne my ontvou, sien ek hoe die storielyn stadig koers kies, soos ʼn rivier vertak en uitstoot na ander oewers. Ek moet versigtig wees om nie te lank te talm by een van die sylope nie, want die hoofaar van my storierivier is en bly die belangrikste. Ek moet dit vermy om af te dwaal na die sytakke waar die byspelers wink. Die hoofkarakters swem in die hoofaar en ek moet my aandag op hulle toespits, en net die byspelers bywerk om verder lyf te gee aan my verhaal.

Dit is krities belangrik om van die begin af te bepaal wie se storie dit is. Wie is die hoofkarakter en wat gebeur met hom/haar? Ek moes dit eers weet, anders sou ek vasval in die moeras van te veel sytakke – byspelers. Ek kan nie almal se storie skryf nie – in die liefdesroman is daar immers net een hoofkarakter, of hoogstens twee.

My voorneme is om elke dag te skryf soos wat die verhaal hom in my verbeelding afspeel. Ek het ʼn doelwit van ongeveer 2000 woorde per dag en as ek so kan voortgaan sal ek die middel van my boek binne 30 dae bereik. Dit vat ysere selfdissipline en ek gaan probeer – een dag op ʼn slag.

Kom ons skryf. Trek die rekenaar nader en skryf jou storie, maar eers as jy baie ander boeke gelees het en ook geleer het hoe om te skryf.

Rachelle

Die groot vraag

Writers block

Daar is een vraag wat elke skrywer moet vra en antwoord voor daar met ‘n nuwe boek begin word: wat is die kern van die storie, of dan nou, waaroor gaan die verhaal? Jy moet dit in een sin kan beskryf. Jy weet oor wie dit gaan; die hoofkarakters is aan jou goed bekend. Maar waaroor gaan die storie nou eintlik? Voor jy nie hierdie vraag kan antwoord nie sal jy aanhou skryf tot by ‘n punt en dan daar vashaak. ʼn Storie moet ʼn baie duidelike begin, middel en ʼn einde hê, en sonder ʼn baie duidelike kernprobleem of doelwit sal jou verhaal plat val.

Dis belangrik om eers mooi te dink oor die volgende vrae voor jy druk op jouself toepas en met ‘n halfgewaste storie vorendag kom:

  • Wie se storie is dit?
  • Wat gebeur hier?
  • Wat is op die spel vir die karakters, hul mense, hul omgewing?

Ek stel voor jy formuleer heel eerste die sinopsis – die kort beskrywing wat op die agterblad van jou boek gaan staan en jou boek gaan verkoop of nie. Dit moet ongeveer 250 – 300 woorde bevat. Jy moet dit in drie stappe kan vertel:

  • Wie is betrokke? Hier moet jy jou hoofkarakter kortliks bekend stel. Wie sy is, wat sy doen, ensovoorts
  • Wat? Wat gebeur toe wat dinge deurmekaarkrap?
  • En nou? Nou is daar moeilikheid (of dalk nie? Dit sal van jou storie afhang.)

Nou het jy klaar ’n idee van waaroor jou storie gaan. Die volgende stap in die uitpluis van jou kernprobleem is egter uiters belangrik. Ek stel voor dat jy so te werk gaan:

Skryf die spieëloomblik – dit is die toneel reg in die middel van die boek – die draaipunt. Dit is daardie punt waar die karakters te staan kom voor hul eie tekortkominge, waar hulle selfondersoek doen, wanneer hulle besef dat dinge nie is soos wat dit lyk of moet wees nie. Dis ʼn diep en emosionele ervaring as hulle agterkom dat iets sal moet verander, synde hulself of hul situasie. Dit moet die kruks van jou storie wees – die kern van jou verhaal. Dit is waaroor jou storie gaan. Jy moet hierdie kern kan bepaal voor jy wegval en skryf.

Ja, jy moet weet ongeveer hoe lank jou boek gaan wees en dit sal bepaal word deur die genre waarin jy wil skryf. Gaan doen maar bietjie navorsing oor die algemene riglyne en vereistes van die uitgewers, alhoewel dit vir my voorkom of daar nie regtig universele konsensus is oor presies hoe lank ʼn storie moet wees nie. (Aantal woorde.)

Nou kan jy by die eerste hoofstuk begin en dan stelselmatig na die draaipunt toe werk. Dit moet in elke hoofstuk opbou na die spieëloomblik toe. Van die middel af begin die konflik erger oplaai soos wat die karakters probeer om die probleem op te los. Wat is dit wat hul keer om hul doel te bereik? Jy kan maar so ʼn stok of twee in die speke steek om dinge interessant te hou en die konflik aan te blaas, maar dit moet volgehou word tot by die resolusie daarvan aan die einde van die storie.

Ek het nou met my sowel as met voornemende skrywers gepraat, want dit is waar ek myself op die oomblik bevind. Ek het die naam, die voorblad, die karakters, maar ek weet nie waaroor my storie gaan nie. Ek het dit al twee keer begin en gelos. Miskien sal my eie raad die hek waarvoor ek reeds te lank staan oop gooi en my deurlaat om die pad te begin stap saam met die interessante mense in die sesde boek van die Fynbos-reeks, Visioen van my Hart.

Kom ons skryf!

Rachelle

 

 

Daar kom ‘n tyd

canstock17293369[1]

Soms klap ʼn deur wat eens oënskynlik wyd oop was, hard toe. Dan staan jy radeloos en rondtrap, partykeer vererg oor wat besig is om te gebeur, en ander kere moedeloos tot in jou skoensole. Alles het dan so goed begin; jy was vol moed en seker dat jou drome en jou lewe gaan vloei soos jy dit beplan het. Soos jy gevra en gesmeek het. Jy het so hard gewerk en tog dit het alles tot as verbrand. Jy kan en wil nie glo dat dit so kan voortduur nie, daarom byt jy vas, probeer weer en weer. Bestorm die toe deur verwoed met dieselfde wapens net om agter te kom dit bly onbeweeglik TOE. Agter jou lê reeds verwoesting, pyn en seerkry. Jy soek verward na uitkoms, weereens smekend op jou knieë, maar daar kom geen antwoord nie. Dit bly donker. Jou trane vloei, angs en siekte betrek jou en breek jou verder af.

My liewe leser, daar kom ʼn tyd in elke mens se lewe dat jy moet terug staan en bestek opneem van wat jy sien; word stil, kyk en dink mooi waarheen jy op pad is as jy bly waar jy is. Is jy hoegenaamd op pad na beter gesondheid, ʼn gelukkige huwelik, ’n gesonde liefdesverhouding, ʼn suksesvolle beroep? Sien jy kans vir nog van dit wat na jou kant toe gekom het? Hoeveel daarvan het jy self oor jou pad gebring? Hoeveel daarvan kan jy nog regstel? Hoeveel is nog vir jou moontlik? Hoeveel kan jy nog verduur?

Pluk die skille van jou oë af en sien die ander deure wat vir jou oop staan. Kyk na die ander geleenthede wat uit die as van jou drome te voorskyn gekom het. Dink daaraan dat jy eers soos saad moet sterf voor jy weer kan ontkiem en nuut lewe. Jy kan nie bly waar jy is nie, want dan kan jy nie word waarvoor jy bestem is nie. Jy is nie bestem om mank en seer voort te ploeter in dieselfde groef sonder enige vooruitsig dat daar iewers iets beter gaan kom nie.

Jy kan nie ander resultate verwag as jy oor en oor dieselfde metode volg nie. Hou op om die slot van die toe deur te probeer afkry. Besluit dis nou genoeg.

Die keuse is joune. Jy is geskep met ʼn vrye keuse. Oorweeg die voor-en die nadele van verskillende opsies en maak jou besluit. Dinge gebeur nie vanself nie – jy moet dit maak gebeur. Maak jou vandag los van die sagte kettings van manipulasie, van aangeleerde hulpeloosheid. Hou op vasklou aan gister se seerkry en draai weg daarvan. Besef jy is nie hulpeloos nie, jy is nie ʼn gebruiksartikel of ʼn vloermat nie. Besef jy is ‘n wonderbaarlike, kreatiewe skepsel met verbeelding en hou op rondtrap in die as van gister. As jy daar bly gaan jy môre nie sien nie.

Wees dapper genoeg en draai weg. Kyk nou vorentoe en stap in by die ander deur wat vir jou oopgegaan het. Hy is daar. Begin voor as jy moet, begin oor as jy moet. Of kies om te bly in die miserabele hede en vat wat na jou kant toe kom.

Die keuse is altyd joune.

Rachelle

Die uitdaging van ‘n reeks

KWIKSILWER (1)

Die uitdaging van ‘n reeks

Om ʼn reeks te skyf is ‘n uitdaging, want die skrywer moet kontinuïteit in gedagte hou. Elke boek in die reeks vertel sy eie storie, maar dit moet tog voortbou op die storie voor hom. Anders as met ʼn alleenstaande boek, moet die skrywer in gedagte hou dat die storie in ʼn reeks na die volgende boek moet lei. Daar moet dus baie noukeurig rekord gehou word van die karakters en die agtergrond waarteen elke boek afspeel. Die volgende boek tel die drade van die een voor hom op en bou voort op die lewens van die karakters wat in die voorafgaande boeke voorgekom het. Daar moet ʼn deurlopende lyn wees wat die reeks aanmekaar verbind hou, al kan mens die boeke afsonderlik lees. Ek sorg maar dat die einde van die een boek die leser prikkel om die volgende een ook te lees.

Tuiste vir my Hart 2          doepa-vir-my-hart

Toe ek Kwiksilwer  begin skryf het, het ek nie geweet dat dit op die Fynbos-reeks sal uitloop nie. Ek het eers aan die einde daarvan besluit dat dit die eerste boek van hierdie reeks sal wees. Kwiksilwer het die grond voorberei en dit het gevra dat ek die storie van die Brandt-familie verder moet vertel. Daar was darem vier broers en een meisiekind, en hulle verhale moes uit.

Ek is baie dankbaar oor die sukses van die Fynbos-reeks waarvan daar reeds vyf boeke die lig gesien het. Kwiksilwer, Tuiste vir my Hart, Doepa vir my hart, Pad na my Hart en Formule vir my Hart verkoop flink in Amazon.com se boekwinkel. Lesers se aanmoediging dui daarop dat ek moet voortbou daaraan.

pad-na-my-hart-1        formule-vir-my-hart-1

Ek het reeds begin werk aan die sesde storie, Visioen van my Hart. Hierdie boek vra veel van my en die uitdaging hier is groter, maar my voorneme is om dit te voltooi sodra die ‘manne in die basement’ (my onderbewussyn) gereed is met die storie.

Die Fynbos-reeks is nie my eerste probeerslag nie. Ek het reeds drie reekse geskryf. My eerste reeks het bestaan uit twee Engelse boeke, The Road to Eden en Oak Seed. Dit was deel van die Oak Seed-reeks.

RomanceCollection        The Road to Eden Kindle        Oak Seed Cover Fiverr Rachelle_du_Bois_1b

Daarna het ek die Faktor-reeks geskryf wat op hierdie stadium twee fantasieë insluit – Die Vita Faktor en Die Lucerna Faktor.

die-faktor-fantasie-reeks

Gaan loer gerus by die skakel Kortpad na Romanse bo aan die bladsy, of kyk regs. Jy sal al my boeke daar kry met die skakels na die winkel toe. Ek hoop jy sal dit lees en kommentaar lewer daarop.

Jou aanmoediging is vir my goud werd.

 

Daardie klop aan die deur

Think Possibilities 10491994_571903722914001_6734294162770169401_n

Soms kry mens die drang om iets wat al lank aan die deur van jou hart klop, in te laat. Dan is die verrassing so groot as jy dit eindelik in die oë kyk en weet: dis nou, dis hier, dis dit wat ek al so lankal wou. As jy jou klaar verlustig het in die besef, draai jy die idee om en om, speel daarmee, bekyk dit van alle kante, en die moontlikhede begin een vir een by jou verby stap; die een meer opwindend as die ander. En jy weet sommer jy gaan probeer; jy moet probeer om dit te doen wat jy al so lank begeer.

Jy val weg met entoesiasme, en jy hamer en beitel aan jou skepping. Soms sak jy moedeloos terug, dink dis ʼn groot gemors; jy kan nie, want dit lyk nie goed nie, dit lees nie lekker nie, dis nie mooi nie, dis nie jy nie. En as die moedeloosheid en die wil om op te gee amper oorneem, dan staan jy op en begin jy voor, weer en weer. Jy hou aan, al fluister ʼn stemmetjie dat jy energie en tyd mors. Tot daar eendag ʼn klein vonk spat, en jy meteens weet jou skepping is uiteindelik in wording soos jy jou dit voorgestel het.

O, die vreugde as jy terugstaan en jou handewerk aanskou… Dit is ʼn stukkie van jouself wat daar voor jou staan. Dis jou breinkind en jy weet nie of jy moet lag of huil omdat dit klaar is nie. Jy koester dit nog vir ʼn rukkie, stilletjies verlustig jy jou in die wete dat iets van jou gaan agterbly – iets wat vreugde gaan verskaf aan iemand anders.

Ons gee soms te gou op en dis gewoonlik net voor ons by die punt kom waar ons idee tot vrug kom. As jy moedeloos raak en voel asof al jou werk, al jou opoffering tevergeefs was, gaan voort, hou aan. Sukses kom nie oornag nie. Dit vat tyd vir ʼn idee om ryp te word.

Ons is soms te haastig en wil ʼn groen vrug ryp druk. Jy het jou deel nou gedoen, nou moet jy terug staan en wag vir die regte ding om op die regte tyd te gebeur. Jy het jou bestelling in die Hemel geplaas en dis in wording. Dis uit jou hande uit. Maak jou nou los hiervan en gaan aan met iets anders.

As die tyd gekom het, breek jou vrug oop en jou saad word op die wind gedra om te groei waar dit moet. En jy weet: die tyd daarvoor het gekom.

Dan pak jy die volgende projek met groot entoesiasme aan en is dankbaar vir alles wat jy geleer het.

Rachelle du Bois

 

 

Romanse is vir my

tb_waterfall_wallpaper_avantzone-1024x768

Ek wil nie eers dink aan ‘n lewe sonder skoonheid nie. Vir my is skoonheid ‘n allesomvattende begrip wat elke faset van die lewe insluit. Natuurlik is daar díe skoonheid van die uiterlike, maar ware skoonheid is ver meer as net die fisieke. Skoonheid sluit goedheid, integriteit, eerbaarheid, egtheid, opregtheid in. Dit is ook die mens se onblusbare gees, die menslike vermoë om te kies, en uit te styg bo pyn en teleurstelling. Dit omsluit ook die wonder van musiek, die natuur, die ganse skepping waarvan ek deel is.
Dit sluit natuurlik romanse in, of moet ek liewer vra of romanse nie al hierdie dinge insluit nie? Want wat is die lewe sonder romanse? Romanse is die hele spektrum van die lewe, nie net die liefde nie. Romanse is om te lag en te huil, om lief te hê en te verloor, om te bemin en bemin te word. Dit is siekte en dood en oorwinning. Die liefde alleen maak jou sterk genoeg om weer al die vreugde en pret en avontuur van die lewe met oorgawe te ervaar en te aanvaar.
Dit is romanse. Dit is waaroor ek skryf.