Wat nie gesê word nie

Pearls canstockphoto6111406

Siekte dwing mens soms bed toe. Dis natuurlik ’n plek wat mens nie sommer andersins gewillig deur die dag opsoek nie. Tensy jy ’n boek het. Dit dwing jou tot stilte en refleksie. Dis dan wanneer ek my digbundels nader trek en stilte soek in woorde. In stiltes tussen woorde, in stiltes agter woorde, in wat nie gesê word nie. Dan soek ek en ek vind diep versteekte pêrels. ’n Skat wat ek sorgvuldig toevou en veilig wegsit om later weer na terug te keer. En elke keer vind ek meer van die kosbare juwele.

Hoe heerlik en bevrydend is ’n mooi gedig, ’n pragtige vers, ’n hartspraak deur die digter wat iets te sê het. Ek hoor, ek luister fyn, met die hart, met oog en oor. Ek is weereens verryk en ek koester die wete dat ek my besig gehou het met iets wat my skatkis voller maak. Daar is altyd plek vir meer vreugde en lig, meer skoonheid.

Want alles wat mooi en goed en opbouend is, is skoonheid. My soeke daarna is my lewensreis.

Ek plaas graag hierdie gedig van Jan de Bruyn vir jou:

Ek stuur vir jou

– behalwe groete –

alles wat ek sonder antwoord sê,

alles wat ek met die ver hande

van my oë pluk:

die wit blomme wolke

in ’n blou vlei;

die varings van stilte

wat in die berge van die jare groei.

Ek stuur vir jou ook

’n handvol van ’n môre hier

om teen jou oor te hou

soos ’n skulp

as die dae aanhou knars.

En ek stuur vir jou

die son die rooi lemoen

wat ek opgetel het

net anderkant vandag

net duskant die nag

vir lig om te drink

as ’n vaal reën aanhou val.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s