Tag Archive | leer

Die blywende vreugde

Pearls canstockphoto6111406

Daar is min wat vergelyk met die gevoel van diep bevrediging as mens iets gedoen het wat aan jou vreugde en genoegdoening verskaf. Dink nou maar aan ’n goeie boek. Daardie sug van behaaglikheid as mens die laaste bladsy lees; die laaste paragraaf; die laaste sin. Dan blaai jy eers weer terug na die stukke wat jy gemerk het om weer te lees. Dit is soos reën op droë grond, soos dou in die oggend, soos wind wat deur jou waai en jou verfris na ’n lang dag se hitte.

Ek het saam met die karakters van Nicholas Sparks deur hul wonderlike lewens gestap. As leser het ek stil geword by die beskrywings van die natuur, die agtergrondsketse, die intense gevoelvolheid waarmee hierdie skrywer sy karakters in sy verhale in weef. Ek het soms onwillekeurig my oë gesluit om te voel en te sien wat hy beskryf. Die prentjies is so duidelik asof ek self daar was, in die verhaal op daardie tydstip.

Dit is ʼn kuns om die konteks en die omgewing waarbinne jou verhaal afspeel so te beskryf dat die leser dit in sy verbeelding kan sien en ervaar. Dit is ook iets wat heel dikwels afgeskeep word. Niemand bestaan tog in ʼn vakuum nie. Daar is altyd ʼn plek, ʼn omgewing, ʼn huis of blyplek, ʼn straat, ʼn beroep wat beskryf moet word. Daar is die natuur, die wind en die weer. Al hierdie dinge gee vleis aan jou storie en help die leser om die karakters in die konteks te plaas waar die verhaal hom afspeel.

Ek het geleer om met my hart en my sintuie te skryf, en te lees. Daar is geen ander manier nie.

Rachelle

 

Advertisements

Die groot vraag

Writers block

Daar is een vraag wat elke skrywer moet vra en antwoord voor daar met ‘n nuwe boek begin word: wat is die kern van die storie, of dan nou, waaroor gaan die verhaal? Jy moet dit in een sin kan beskryf. Jy weet oor wie dit gaan; die hoofkarakters is aan jou goed bekend. Maar waaroor gaan die storie nou eintlik? Voor jy nie hierdie vraag kan antwoord nie sal jy aanhou skryf tot by ‘n punt en dan daar vashaak. ʼn Storie moet ʼn baie duidelike begin, middel en ʼn einde hê, en sonder ʼn baie duidelike kernprobleem of doelwit sal jou verhaal plat val.

Dis belangrik om eers mooi te dink oor die volgende vrae voor jy druk op jouself toepas en met ‘n halfgewaste storie vorendag kom:

  • Wie se storie is dit?
  • Wat gebeur hier?
  • Wat is op die spel vir die karakters, hul mense, hul omgewing?

Ek stel voor jy formuleer heel eerste die sinopsis – die kort beskrywing wat op die agterblad van jou boek gaan staan en jou boek gaan verkoop of nie. Dit moet ongeveer 250 – 300 woorde bevat. Jy moet dit in drie stappe kan vertel:

  • Wie is betrokke? Hier moet jy jou hoofkarakter kortliks bekend stel. Wie sy is, wat sy doen, ensovoorts
  • Wat? Wat gebeur toe wat dinge deurmekaarkrap?
  • En nou? Nou is daar moeilikheid (of dalk nie? Dit sal van jou storie afhang.)

Nou het jy klaar ’n idee van waaroor jou storie gaan. Die volgende stap in die uitpluis van jou kernprobleem is egter uiters belangrik. Ek stel voor dat jy so te werk gaan:

Skryf die spieëloomblik – dit is die toneel reg in die middel van die boek – die draaipunt. Dit is daardie punt waar die karakters te staan kom voor hul eie tekortkominge, waar hulle selfondersoek doen, wanneer hulle besef dat dinge nie is soos wat dit lyk of moet wees nie. Dis ʼn diep en emosionele ervaring as hulle agterkom dat iets sal moet verander, synde hulself of hul situasie. Dit moet die kruks van jou storie wees – die kern van jou verhaal. Dit is waaroor jou storie gaan. Jy moet hierdie kern kan bepaal voor jy wegval en skryf.

Ja, jy moet weet ongeveer hoe lank jou boek gaan wees en dit sal bepaal word deur die genre waarin jy wil skryf. Gaan doen maar bietjie navorsing oor die algemene riglyne en vereistes van die uitgewers, alhoewel dit vir my voorkom of daar nie regtig universele konsensus is oor presies hoe lank ʼn storie moet wees nie. (Aantal woorde.)

Nou kan jy by die eerste hoofstuk begin en dan stelselmatig na die draaipunt toe werk. Dit moet in elke hoofstuk opbou na die spieëloomblik toe. Van die middel af begin die konflik erger oplaai soos wat die karakters probeer om die probleem op te los. Wat is dit wat hul keer om hul doel te bereik? Jy kan maar so ʼn stok of twee in die speke steek om dinge interessant te hou en die konflik aan te blaas, maar dit moet volgehou word tot by die resolusie daarvan aan die einde van die storie.

Ek het nou met my sowel as met voornemende skrywers gepraat, want dit is waar ek myself op die oomblik bevind. Ek het die naam, die voorblad, die karakters, maar ek weet nie waaroor my storie gaan nie. Ek het dit al twee keer begin en gelos. Miskien sal my eie raad die hek waarvoor ek reeds te lank staan oop gooi en my deurlaat om die pad te begin stap saam met die interessante mense in die sesde boek van die Fynbos-reeks, Visioen van my Hart.

Kom ons skryf!

Rachelle

 

 

Daar kom ‘n tyd

canstock17293369[1]

Soms klap ʼn deur wat eens oënskynlik wyd oop was, hard toe. Dan staan jy radeloos en rondtrap, partykeer vererg oor wat besig is om te gebeur, en ander kere moedeloos tot in jou skoensole. Alles het dan so goed begin; jy was vol moed en seker dat jou drome en jou lewe gaan vloei soos jy dit beplan het. Soos jy gevra en gesmeek het. Jy het so hard gewerk en tog dit het alles tot as verbrand. Jy kan en wil nie glo dat dit so kan voortduur nie, daarom byt jy vas, probeer weer en weer. Bestorm die toe deur verwoed met dieselfde wapens net om agter te kom dit bly onbeweeglik TOE. Agter jou lê reeds verwoesting, pyn en seerkry. Jy soek verward na uitkoms, weereens smekend op jou knieë, maar daar kom geen antwoord nie. Dit bly donker. Jou trane vloei, angs en siekte betrek jou en breek jou verder af.

My liewe leser, daar kom ʼn tyd in elke mens se lewe dat jy moet terug staan en bestek opneem van wat jy sien; word stil, kyk en dink mooi waarheen jy op pad is as jy bly waar jy is. Is jy hoegenaamd op pad na beter gesondheid, ʼn gelukkige huwelik, ’n gesonde liefdesverhouding, ʼn suksesvolle beroep? Sien jy kans vir nog van dit wat na jou kant toe gekom het? Hoeveel daarvan het jy self oor jou pad gebring? Hoeveel daarvan kan jy nog regstel? Hoeveel is nog vir jou moontlik? Hoeveel kan jy nog verduur?

Pluk die skille van jou oë af en sien die ander deure wat vir jou oop staan. Kyk na die ander geleenthede wat uit die as van jou drome te voorskyn gekom het. Dink daaraan dat jy eers soos saad moet sterf voor jy weer kan ontkiem en nuut lewe. Jy kan nie bly waar jy is nie, want dan kan jy nie word waarvoor jy bestem is nie. Jy is nie bestem om mank en seer voort te ploeter in dieselfde groef sonder enige vooruitsig dat daar iewers iets beter gaan kom nie.

Jy kan nie ander resultate verwag as jy oor en oor dieselfde metode volg nie. Hou op om die slot van die toe deur te probeer afkry. Besluit dis nou genoeg.

Die keuse is joune. Jy is geskep met ʼn vrye keuse. Oorweeg die voor-en die nadele van verskillende opsies en maak jou besluit. Dinge gebeur nie vanself nie – jy moet dit maak gebeur. Maak jou vandag los van die sagte kettings van manipulasie, van aangeleerde hulpeloosheid. Hou op vasklou aan gister se seerkry en draai weg daarvan. Besef jy is nie hulpeloos nie, jy is nie ʼn gebruiksartikel of ʼn vloermat nie. Besef jy is ‘n wonderbaarlike, kreatiewe skepsel met verbeelding en hou op rondtrap in die as van gister. As jy daar bly gaan jy môre nie sien nie.

Wees dapper genoeg en draai weg. Kyk nou vorentoe en stap in by die ander deur wat vir jou oopgegaan het. Hy is daar. Begin voor as jy moet, begin oor as jy moet. Of kies om te bly in die miserabele hede en vat wat na jou kant toe kom.

Die keuse is altyd joune.

Rachelle

Elke nuwe begin

Snail 10470891_841198432622509_2594558303180483519_n

Om weer aan die gang te kom aan die begin van ’n nuwe jaar, is ’n groot uitdaging vir sommige en ’n groot verligting vir ander. Na die lang skoolvakansie en die kans om weg te breek en te gaan uitspan op ʼn ander plek as by jou huis – dis te sê as jy gelukkig genoeg is om dit te kan doen – is dit amper ʼn skok om weer tuis te kom en van vooraf te begin hardloop om alles reg te kry vir die komende skooljaar, en ook om weer die leisels op te tel by die werk.

Vir sommige is dit ʼn verligting om weer tuis te wees na die malligheid van die feesseisoen. Of om tuis te wag dat die tydperk oor die einde van ʼn ou jaar en die oorgang na die nuwe tog net verby moet gaan.

Almal is nie altyd ewe opgewonde oor die feestyd nie, want vir party is dit ʼn tyd van seerkry, verlies, pyn en trane. Van iemand onthou wat weggegaan het of skielik deur die dood weggeruk is.

Ek gaan hierdie nuwe jaar in met die besef dat ek ʼn geleentheid het om weer ʼn nuwe begin te maak. Nie net met ʼn nuwe jaar nie, maar met elke dankbare asemteug begin ek nuut. Elke oggend wink en elke aand skitter van belofte. Daarom gaan ek die tyd gebruik om my lewe in te rig met alles wat skoon en mooi is.

Dis tog binne my bereik om dit te kan doen.

Om die skoonheid van die natuur te waardeer, die verfrissing van water, of ʼn geurige blom. Ek gaan ʼn punt daarvan maak om bewustelik elke klein plesier en vreugde raak te sien en te koester. Op hierdie manier sal ek my lewe volmaak, ten spyte van dit wat bedags by die werkplek, of op die pad, of waar ookal, gebeur. Ek gaan doelbewus soek na vreugde te midde van die chaos van die lewe.

En ek sal weet dat die oplossing vir elke probleem reeds in aantog is en spontaan sal verskyn wanneer die tyd ryp is. Ek onderneem om niks vandag te oordeel nie, om tyd te maak om in die natuur deur te bring om die intelligensie en die wonder van die lewe te ervaar.

Ek sal vandag die lewe se goeie en mees kosbare gawes gee: vriendelikheid, deernis, omgee, geld, kos, ʼn glimlag, ʼn seën, ʼn gebed, ʼn blom. Ek sal dit weer met dankbaarheid uit die hand van die lewe ontvang en so die ewige siklus van gee en dankbare ontvang in stand hou.

Ek sal vandag my keuses oorweeg en luister na my hart om te bepaal of ek myself of iemand anders skade gaan berokken of seermaak met wat ek kies om te doen of dink, want wat ek saai sal ek maai. Dit is die wet van oorsaak en gevolg en dit wat jy dink en doen, sal na jou terugkom in gelyke maat.

Ek sal mense, dinge, situasies, omstandighede en gebeurtenisse aanvaar net soos dit is op hierdie gegewe oomblik, sonder om my daarteen te verset of in opstand te kom, want ek weet dat dit is soos wat dit moet wees – nou. Ek gaan nie veg of weerstand bied teen iets wat ek nie kan verander nie. Ek sal geduldig wag vir die oplossing om spontaan te voorskyn te kom sodra die tyd ryp is.

Ek sal verantwoordelikheid vir my eie situasie aanvaar en niemand beskuldig nie, want dit is soos dit is, en die oplossing vir die probleem is reeds in aantog te midde van die chaos. Dit weet ek verseker, want ek het dit gesien.

Ek gaan niemand van my standpunt probeer oortuig, dit regverdig, of dit verdedig nie, want ek weet dat elkeen geregtig is om te wees wie hy is, of om sy lewe te kies soos hy dit wil sonder dat ek hom in ʼn rigting wil dwing. Ek sal kyk en leer uit die onbeperkte opsies wat aan my voorgehou word en my eie keuse maak sonder om ʼn ander te benadeel.

Ek sal my eie hartsbegeertes oordink en dit oorgee aan die vrugbare oneindigheid om dit vir my te bring, weer en weer. In hierdie klein hande sal die oorvloed gegee word om weer uit te deel. So sal ek skoonheid skep vir myself en vir ander.

Ek sal onsekerheid in my lewe toelaat en die wysheid van die onbekende omhels. Ek sal my losmaak van gister en môre, en hierdie oomblik omhels met al die opgewondenheid en wonder van ʼn kind, want wie weet wat wag nou vir my in hierdie opwindende minuut, uur, of dag.

Ek sal vandag die mensdom dien deur aan hulle my boeke te bring. Al die lewe se vreugde, lag en trane, al die lief en leed, die romanse, hartstog en liefde van die hart. Ek sal met hulle die waarheid en wysheid deel soos ek dit verstaan.

En ek sal liefde gee waarvan my hele hart so vol is. Daarom, liefde en vreugde en seën vir julle!

Rachelle du Bois

 

 

 

Ek sal vandag ‘n fluit wees

flute-canstockphoto12266797

Ek kom vanoggend op hierdie wysheid van Gibran af:

When you work you are a flute through whose heart the whispering of the hours turns to music . . . And what is it to work with love? It is to weave the cloth with threads drawn from your heart, even as if your beloved were to wear that cloth.

 Kahlil Gibran

The Prophet

Ek sal dus vandag ‘n fluit wees met die fluistering van die ure soos musiek in my hart. Ek sal met liefde werk en die kleed weef met fyn drade, want dalk, net dalk sal my geliefde dit dra.

 

Lekker gesels

Rachel 3 20140913_114541

Dis altyd vir my lekker om oor my skryfwerk te gesels en ek was bevoorreg om saam met Leoni Benghiat van SA Vryskutskrywers te kuier rondom ‘n spreekwoordelike skryftafel. Die voordeel van so ‘n geselsie is dat mens weer ‘n slag die sluise van herinnering ooptrek en al die mooi dinge onthou saam met iemand wat werklik belangstel.

Gaan lees gerus die onderhoud met SA Vryskutskrywers op hul nuutste nuusblad by http://bit.ly/2dbFzuF . Daar is genoeg nuus en interessanthede vir voornemende skrywers.

Doepa vir my hart

doepa-vir-my-hart

Ek het nou net die laaste sin van DOEPA VIR MY HART klaar geskryf. Ek is so dankbaar en opgewonde! Maar nou kom die groot proeflees en redigering.

Wanneer sal Doepa beskikbaar wees? Hopelik teen die einde van Oktober 2016. Wees maar op die uitkyk. Die eerste twee in die Fynbos-reeks, Kwiksilwer en Tuiste vir my Hart, verkoop reeds flink op Amazon.com, en ek glo julle sal die storie van Wynand en Bella in DOEPA net so geniet.

Waaroor gaan hierdie liefdesroman? Hier is ‘n kort beskrywing net om jou leeslus bietjie aan te wakker:

Bella Buys is ʼn baie suksesvolle sakevrou met haar eie besigheid. Sy bestuur en bedryf Bella Donna, haar skoonheidsalon, soos ʼn kaptein sy skip. Sy is onafhanklik en sterk, maar sy is ook ʼn petite brunette wat manne se harte week maak en hulle dryf daartoe om haar te wil beskerm en hul kleim af te steek.

Wynand Brandt is ʼn mediese dokter en sy werk is om te heel. Bella lok hom soos ʼn mot na ʼn vlam. Hy verstaan dit nie, want sy is nie siek nie en sy het nie beskerming nodig nie. Hy weier om enigiets verder met haar te doen te hê, want hy is nie van plan om weer sy sagte vlerke te laat skroei nie. Wegbly van haar af is sy enigste opsie.

Maar dis toe nie so maklik nie, want die liefde laat hom nie voorskryf nie. Dit bly die enigste doepa vir die hart.

Sal hierdie twee mense wat van kindertyd al van mekaar weet, tot ʼn vergelyk kom en darem ruimte laat vir die hart om te gedy?

Wees saam met my bly oor hierdie derde boek in die Fynbos-reeks en hou my hande vas tot ek dit klaar blink gepoets het en dit in jou hande plaas.

Ek het dit net vir jou geskryf.